आकाशं विमलं पश्यन्कृत्वा दृष्टिं निरन्तराम् ।
स्तब्धात्मा तत्क्षणाद्देवि भैरवं वपुराप्नुयात् ॥११९॥
ākāśaṃ vimalaṃ paśyan kṛtvā dṛṣṭiṃ nirantarām |
stabdhātmā tatkṣaṇād devi bhairavaṃ vapur āpnuyāt
anuṣṭubh
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸ਼ੁੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ, ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰ ਕੇ — ਉਸੇ ਪਲ ਭੈਰਵ ਦਾ ਸਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।