आकाशं विमलं पश्यन्कृत्वा दृष्टिं निरन्तराम् ।
स्तब्धात्मा तत्क्षणाद्देवि भैरवं वपुराप्नुयात् ॥११९॥
ākāśaṃ vimalaṃ paśyan kṛtvā dṛṣṭiṃ nirantarām |
stabdhātmā tatkṣaṇād devi bhairavaṃ vapur āpnuyāt
anuṣṭubh
বিমল আকাশ নিরন্তর দৃষ্টিতে দেখে, স্তব্ধ-আত্মা হয়ে — সেই ক্ষণেই, হে দেবী, ভৈরব-বপু প্রাপ্ত হও।