आकाशं विमलं पश्यन्कृत्वा दृष्टिं निरन्तराम् ।
स्तब्धात्मा तत्क्षणाद्देवि भैरवं वपुराप्नुयात् ॥११९॥
ākāśaṃ vimalaṃ paśyan kṛtvā dṛṣṭiṃ nirantarām |
stabdhātmā tatkṣaṇād devi bhairavaṃ vapur āpnuyāt
anuṣṭubh
निर्मल आकाशाकडे अखंड दृष्टी लावून, आत्म्याला स्तब्ध करताच, हे देवी, त्याच क्षणी साधक भैरव-वपू प्राप्त करतो.