स तया श्रद्धया युक्तस्तस्याराधनमीहते ।
लभते च ततः कामान् मयैव विहितान्हितान् ॥
७-२२ ॥
sa tayā śraddhayā yuktastasyārādhanamīhate |
labhate ca tataḥ kāmān mayaiva vihitānhitān ||
7-22 ||
ਉਸ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਉਹ ਉਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦਾ ਜਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ — ਜੋ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਉਸਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਨਿਯਤ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ।