स तया श्रद्धया युक्तस्तस्याराधनमीहते ।
लभते च ततः कामान् मयैव विहितान्हितान् ॥
७-२२ ॥
sa tayā śraddhayā yuktastasyārādhanamīhate |
labhate ca tataḥ kāmān mayaiva vihitānhitān ||
7-22 ||
त्या श्रद्धेने युक्त होऊन तो त्या (देवते)च्या आराधनेस प्रवृत्त होतो; आणि त्यापासून त्याला माझ्याकडूनच नेमलेले हितकारक भोग प्राप्त होतात.