एवमुक्त्वार्जुनः सङ्ख्ये रथोपस्थ उपाविशत् ।
विसृज्य सशरं चापं शोकसंविग्नमानसः ॥
१-४७ ॥
evamuktvārjunaḥ saṅkhye rathopastha upāviśat |
visṛjya saśaraṃ cāpaṃ śokasaṃvignamānasaḥ ||
1-47 ||
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਰਣ-ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੋਕ ਨਾਲ ਵਿਆਕੁਲ ਮਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਰੱਥ ਦੀ ਸੀਟ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।