मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥
९-३५ ॥
manmanā bhava madbhakto madyājī māṃ namaskuru |
māmevaiṣyasi yuktvaivamātmānaṃ matparāyaṇaḥ ||
9-35 ||
ମନ୍-ମନା (ମୋ'ଠାରେ ମନ ରଖିଥିବା) ହୁଅ, ମୋର ଭକ୍ତ ହୁଅ, ମୋର ଯାଜକ ହୁଅ, ମୋତେ ନମସ୍କାର କର; ଏହିପରି ଆତ୍ମାକୁ ଯୁକ୍ତ କରି, ମତ୍-ପରାୟଣ ହୋଇ ତୁମେ ମୋ ନିକଟକୁ ହିଁ ଆସିବ।