मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥
९-३५ ॥
manmanā bhava madbhakto madyājī māṃ namaskuru |
māmevaiṣyasi yuktvaivamātmānaṃ matparāyaṇaḥ ||
9-35 ||
মোত মন স্থাপন কৰা, মোৰ ভক্ত হোৱা, মোৰ যাজী (পূজক) হোৱা, মোক প্ৰণাম কৰা; এইদৰে আত্মাক যুক্ত কৰি, মোক পৰায়ণ কৰি তুমি মোকেই প্ৰাপ্ত হ’বা।