Bhagavad Gītā (Kashmirian recension)11.14
ततः स विस्मयाविष्टो हृष्टरोमा धनञ्जयः ।
प्रणम्य शिरसा देवं कृताञ्जलिरभाषत ॥
११-१४ ॥
tataḥ sa vismayāviṣṭo hṛṣṭaromā dhanañjayaḥ |
praṇamya śirasā devaṃ kṛtāñjalirabhāṣata ||
11-14 ||
— तेव्हा तो विस्मयाने भरून गेलेला ; — रोमांचित झालेला धनंजय ; — देवाला मस्तकाने प्रणाम करून ; — हात जोडून बोलला मग आश्चर्याने भारावलेला, रोमांचित झालेला धनंजय मस्तकाने त्या देवाला प्रणाम करून, हात जोडून बोलला: