Bhagavad Gītā (Kashmirian recension)11.14
ततः स विस्मयाविष्टो हृष्टरोमा धनञ्जयः ।
प्रणम्य शिरसा देवं कृताञ्जलिरभाषत ॥
११-१४ ॥
tataḥ sa vismayāviṣṭo hṛṣṭaromā dhanañjayaḥ |
praṇamya śirasā devaṃ kṛtāñjalirabhāṣata ||
11-14 ||
— അനന്തരം അവൻ വിസ്മയം നിറഞ്ഞ് ; — രോമാഞ്ചമുള്ളവനായ ധനഞ്ജയൻ ; — ദേവനെ ശിരസ്സാൽ പ്രണമിച്ച് ; — കൈകൂപ്പിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു അനന്തരം വിസ്മയം നിറഞ്ഞ്, രോമാഞ്ചമുള്ളവനായ ധനഞ്ജയൻ ദേവനെ ശിരസ്സാൽ പ്രണമിച്ച്, കൈകൂപ്പിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.