Bhagavad Gītā (Kashmirian recension)11.14
ततः स विस्मयाविष्टो हृष्टरोमा धनञ्जयः ।
प्रणम्य शिरसा देवं कृताञ्जलिरभाषत ॥
११-१४ ॥
tataḥ sa vismayāviṣṭo hṛṣṭaromā dhanañjayaḥ |
praṇamya śirasā devaṃ kṛtāñjalirabhāṣata ||
11-14 ||
— પછી તે, આશ્ચર્યથી ભરાયેલ ; — રોમાંચિત ધનંજય ; — મસ્તકથી દેવને પ્રણામ કરીને ; — હાથ જોડીને બોલ્યો પછી તે ધનંજય, આશ્ચર્યથી ભરાઈને, રોમાંચિત થઈને, મસ્તકથી દેવને પ્રણામ કરીને, હાથ જોડીને બોલ્યો: