Bhagavad Gītā (Kashmirian recension)11.14
ततः स विस्मयाविष्टो हृष्टरोमा धनञ्जयः ।
प्रणम्य शिरसा देवं कृताञ्जलिरभाषत ॥
११-१४ ॥
tataḥ sa vismayāviṣṭo hṛṣṭaromā dhanañjayaḥ |
praṇamya śirasā devaṃ kṛtāñjalirabhāṣata ||
11-14 ||
— তেতিয়া তেওঁ বিস্ময়াবিষ্ট হৈ ; — পুলকিত-শৰীৰ ধনঞ্জয় ; — দেৱতাক মূৰ দোঁৱাই ; — হাত যোৰ কৰি ক’লে তেতিয়া বিস্ময়াবিষ্ট, পুলকিত-শৰীৰ ধনঞ্জয়ে দেৱতাক মূৰ দোঁৱাই, হাত যোৰ কৰি ক’লে: