कर्मणः सुकृतस्याहुः सात्त्विकं निर्मलं फलम् ।
रजसस्तु फलं दुःखमज्ञानं तमसः फलम् ॥
१४-१६ ॥
karmaṇaḥ sukṛtasyāhuḥ sāttvikaṃ nirmalaṃ phalam |
rajasastu phalaṃ duḥkhamajñānaṃ tamasaḥ phalam ||
14-16 ||
സുകൃതമായ കർമത്തിന്റെ ഫലം സാത്ത്വികവും നിർമലവുമാണെന്ന് പറയുന്നു; എന്നാൽ രജസ്സിന്റെ ഫലം ദുഃഖമാണ്, അജ്ഞാനം തമസ്സിന്റെ ഫലവുമാണ്.