यो न हृष्यति न द्वेष्टि न शोचति न काङ्क्षति ।
शुभाशुभफलत्यागी भक्तिमान्यः स मे प्रियः ॥
१२-१७ ॥
yo na hṛṣyati na dveṣṭi na śocati na kāṅkṣati |
śubhāśubhaphalatyāgī bhaktimānyaḥ sa me priyaḥ ||
12-17 ||
ആരു സന്തോഷിക്കുന്നില്ലയോ, ദ്വേഷിക്കുന്നില്ലയോ, ശോകിക്കുന്നില്ലയോ, ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലയോ, ശുഭവും അശുഭവുമായ ഫലങ്ങൾ ത്യജിക്കുന്നവൻ, ഭക്തിയുള്ളവൻ — അവൻ എനിക്കു പ്രിയനാകുന്നു.