purā

श्री आद्योवाच । भगवन् सर्वभूतेश सर्वधर्मविदां वर । कृपावता भगवता ब्रह्मान्तर्यामिना पुरा ॥ १८ ॥

श्रीसदाशिव उवाच । साधु पृष्टं महाभागे जगतां हितकारिणि । एतादृशः शुभः प्रश्नो न केनापि कृतः पुरा ॥ २ ॥

श्रुतिस्मृतिपुराणादौ मयैवोक्तं पुरा शिवे । आगमोक्तविधानेन कलौ देवान् यजेत् सुधीः ॥ ८ ॥

त्वया यादृक्कृताः प्रश्ना न केनापि पुरा कृताः । तव स्नेहेन वक्ष्यामि सारात्सारं परात्परं ॥ २८ ॥

तालत्रयम् पुरा दत्त्वा सशब्दं विघ्नशान्तये । शिखासंख्याभिजप्तेन तोयेनाभ्युक्षयेत् ततः ॥२८॥

यत इच्छति तज्ज्ञातुं कर्तुं वा सेच्छया क्रिया । तस्याः पूर्वापरौ भागौ कल्पनीयौ पुरा हि या ॥१९॥

पुरा शान्तस्वरूपत्वं पश्चात्तादृगवस्थितिः । शान्ते शिवत्वं स्थूलेऽपि शिवत्वं यत्र वर्णितम् ॥५५॥

स एवास्ते पुरा तादृक्शक्तिरूपस्वरूपकः । स एव कार्यरूपेण भगवानवकल्पते ॥३४॥

पुरा शक्तेरानयने चक्षुः शक्तं न वेति वा । तस्यापि शक्तेः कल्प्यत्वे भवत्यानन्त्यसंगमः ॥२६॥

न चान्यावयवैः सार्द्धं सम्बन्धग्रहणं पुरा । तस्मान्नान्येन गृह्यन्ते प्रत्यक्षेण कदाचन ॥४३॥