ततो व्रतेश्वरम् आहूय पूजयित्वा तस्य शिवाज्ञया अकिञ्चित्करः त्वम् अस्य भव इति श्रावणां कृत्वा तं तर्पयित्वा विसृज्य अग्निं विसृजेत् इति लिङ्गोद्धारः
Transliteration (IAST)
tato vrateśvaram āhūya pūjayitvā tasya śivājñayā akiñcitkaraḥ tvam asya bhava iti śrāvaṇāṃ kṛtvā taṃ tarpayitvā visṛjya agniṃ visṛjet iti liṅgoddhāraḥ
பின்னர், (முந்தைய) விரதத்தின் ஈசுவரனை ஆவாஹனம் செய்து (அழைத்து), பூஜித்து, சிவாக்ஞையினால் "இவன் மீது நீ எவ்வித அதிகாரமும் அற்றவனாக ஆகு" என்னும் அறிவிப்பைச் செய்து, அவனைத் திருப்திப்படுத்தி (தர்ப்பணம் செய்து), விசர்ஜனம் செய்து, அக்னியையும் விசர்ஜனம் செய்ய வேண்டும். இதுவே லிங்கோத்தாரம் (மதச்சின்னத்தை அகற்றுதல்) ஆகும்.