manasā

विनाऽज्ञया मया किञ्चिद्भाषितुं नैव शक्यते । कृपावलेशो मयि चेत् स्नेहोऽस्ति यदि मां प्रति । तदा निवेद्यते किञ्चिन्मनसा यद्विचारितम् ॥ १२ ॥

पत्रं पुष्पं फलं तोयं स्वयमेवाहरेत् पशुः । न शूद्रदर्शनं कुर्ययात् मनसा न स्त्रियं स्मरेत् ॥ ५४ ॥

ततो जप्त्वा महामन्त्रं मनसा साधकोत्तमः । समर्प्य ब्रह्मणे पश्चाद्वहिःपूजां समारभेत् ॥ ५३ ॥