किञ्चिज्ज्ञातं द्वैतदायि बाह्यालोकस्तमः पुनः ।
विश्वादि भैरवं रूपं ज्ञात्वानन्तप्रकाशभृत् ॥१२१॥
kiñcijjñātaṃ dvaitadāyi bāhyālokas tamaḥ punaḥ |
viśvādi bhairavaṃ rūpaṃ jñātvānantaprakāśabhṛt
anuṣṭubh
अल्पजनित ज्ञान द्वैत निर्माण करते; बाह्य प्रकाश, मग पुन्हा अंधार — विश्व-इत्यादींना भैरव-रूप जाणल्यास, साधक अनंत-प्रकाशाचा धारक होतो.