किञ्चिज्ज्ञातं द्वैतदायि बाह्यालोकस्तमः पुनः ।
विश्वादि भैरवं रूपं ज्ञात्वानन्तप्रकाशभृत् ॥१२१॥
kiñcijjñātaṃ dvaitadāyi bāhyālokas tamaḥ punaḥ |
viśvādi bhairavaṃ rūpaṃ jñātvānantaprakāśabhṛt
anuṣṭubh
অলপ জ্ঞানে দ্বৈতহে জগায়; বাহ্য পোহৰ — পুনৰ অন্ধকাৰ। বিশ্ব আদিক ভৈৰৱৰ ৰূপ বুলি জানি লোৱা সাধকে অনন্ত প্ৰকাশ ধাৰণ কৰে।