किञ्चिज्ज्ञातं द्वैतदायि बाह्यालोकस्तमः पुनः ।
विश्वादि भैरवं रूपं ज्ञात्वानन्तप्रकाशभृत् ॥१२१॥
kiñcijjñātaṃ dvaitadāyi bāhyālokas tamaḥ punaḥ |
viśvādi bhairavaṃ rūpaṃ jñātvānantaprakāśabhṛt
anuṣṭubh
ಅಲ್ಪಜ್ಞಾನ ದ್ವೈತದಾಯಿ; ಬಾಹ್ಯಾಲೋಕ-ತಮಸ್ಸುಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ. ವಿಶ್ವಾದಿಯನ್ನು ಭೈರವರೂಪವೆಂದು ತಿಳಿದು ಅನಂತಪ್ರಕಾಶ ಧಾರಕನಾಗುತ್ತಾನೆ.