Bhagavad Gītā (Kashmirian recension)1.14
ततः श्वेतैर्हयैर्युक्ते महति स्यन्दने स्थितौ ।
माधवः पाण्डवश्चैव दिव्यौ शङ्खौ प्रदध्मतुः ॥
१-१४ ॥
tataḥ śvetairhayairyukte mahati syandane sthitau |
mādhavaḥ pāṇḍavaścaiva divyau śaṅkhau pradadhmatuḥ ||
1-14 ||
— मग ; — पांढऱ्या घोड्यांनी जोडलेल्या ; — भव्य रथात ; — बसलेल्या (दोघांनी) ; — माधव (कृष्ण) ; — आणि पांडुपुत्र (अर्जुन) ; — दोन दिव्य शंख ; — त्या दोघांनी फुंकले मग पांढऱ्या घोड्यांनी जोडलेल्या भव्य रथात बसलेल्या माधवाने (कृष्णाने) आणि पांडुपुत्राने (अर्जुनाने) आपले दोन दिव्य शंख फुंकले.