nityam

आद्यन्तरहितम् बीजं विकसत् तिथिमध्यगम् । हृत्पद्मान्तर्गतं ध्यायेत् सोमांशुं नित्यम् अभ्यस्येत् ॥३४॥

नीरूपता निर्वृतिर्वा शक्तित्रितययोगिता । सचित्वं संस्थितं नित्यं कथनीयं तथाग्रतः ॥४७॥

एवं भेदात्मकं नित्यं शिवतत्त्वमनन्तकम् । तथा तस्य व्यवस्थानान्नानारूपेऽपि सत्यता ॥४९॥

क्रियान्तरेच्छासंभूतौ तन्निमित्तमनन्तता । यतोऽस्ति शिवशक्तीनां ताश्च नित्यमवस्थिताः ॥९३॥

सर्वे स्वात्मपरिच्छेदवन्तो नित्यमवस्थिताः । विकासाह्लादवन्तश्च सर्वे निर्वृतियोगिनः ॥६॥

तस्योपलब्धा सततं त्रिपदाव्यभिचारिणः । नित्यं स्यात्सुप्रबुद्धस्य तदाद्यन्ते परस्य तु ॥१७॥

तथा स्वप्नेऽप्यभीष्टार्थान्प्रणयस्यानतिक्रमात् । नित्यं स्फुटतरं मध्ये स्थितोऽवश्यं प्रकाशयेत् ॥२॥

तत्र नित्यं नैमित्तिकं काम्यम् इति त्रिविधं शेषवर्तनम् अन्त्यं च साधकस्यैव तत् न इह निश्चेतव्यम्

तत्र नियतभवं नित्यं तन्मयीभाव एव नैमित्तिकं तदुपयोगि सन्ध्योपासनं प्रत्यहम् अनुष्ठानं पर्वदिनं पवित्रकम् इत्यादि

भक्त्युद्रेकाद्विरक्तस्य यादृशी जायते मतिः । सा शक्तिः शाङ्करी नित्यं भवयेत्तां ततः शिवः ॥५२॥