Vijñāna Bhairava Tantra 1.65
आसने शयने स्थित्वा निराधारं विभावयन् ।
स्वदेहं मनसि क्षीणे क्षणात्क्षीणाशयो भवेत् ॥६५॥
āsane śayane sthitvā nirādhāraṃ vibhāvayan |
svadehaṃ manasi kṣīṇe kṣaṇāt kṣīṇāśayo bhavet
anuṣṭubh
— ആസനത്തിലോ ശയ്യയിലോ (ആധാര വിഭക്തി) ; — സ്ഥിതനായി (ലൻ-കൃദന്തം — √സ്ഥാ) ; — നിരാധാരം (കർമ്മ കാരകം) ; — ഭാവനചെയ്തുകൊണ്ടു (കർത്താ, വർത്തമാന കൃദന്തം) ; — സ്വദേഹത്തെ (കർമ്മ കാരകം, സമാസഗതം) ; — മനസ്സ് ക്ഷീണിച്ചപ്പോൾ (ആധാര അബ്സല്യൂട്ട്) ; — ക്ഷണത്തിൽ (അവധി വിഭക്തി) ; — ക്ഷീണാശയനായിത്തീരും, വാസന-ക്ഷയിതനായിത്തീരും (വാക്യഖണ്ഡം) ആസനത്തിലോ ശയ്യയിലോ സ്ഥിതനായി, സ്വദേഹത്തെ നിരാധാരമായി ഭാവനചെയ്താൽ, മനസ്സ് ക്ഷീണിച്ച ഉടനെ ക്ഷീണാശയനായിത്തീരും.