वृष्णीनां वासुदेवोऽस्मि पाण्डवानां धनञ्जयः ।
मुनीनामप्यहं व्यासः कवीनामुशना कविः ॥
१०-३७ ॥
vṛṣṇīnāṃ vāsudevo'smi pāṇḍavānāṃ dhanañjayaḥ |
munīnāmapyahaṃ vyāsaḥ kavīnāmuśanā kaviḥ ||
10-37 ||
വൃഷ്ണികളിൽ ഞാൻ വാസുദേവനാകുന്നു; പാണ്ഡവന്മാരിൽ ധനഞ്ജയൻ; മുനിമാരിൽ ഞാൻ വ്യാസനാകുന്നു; കവികളിൽ ഉശനസ്സ് (ശുക്രൻ) എന്ന കവി.