इन्द्रजालमयं विश्वं व्यस्तं वा चित्रकर्मवत् ।
भ्रमद्वा ध्यायतः सर्वं पश्यतश्च सुखोदयः ॥१३७॥
indrajālamayaṃ viśvaṃ vyastaṃ vā citrakarmavat |
bhramadvā dhyāyataḥ sarvaṃ paśyataś ca sukhodayaḥ
anuṣṭubh
বিশ্বকে ইন্দ্রজাল-ময়, বিস্তৃত বা চিত্রকর্ম-সদৃশ — অথবা ঘূর্ণমান হিসাবে ধ্যান করে সমস্ত দেখলে — সুখ-উদয় হয়।