यदवेद्यं यदग्राह्यं यच्छून्यं यदभावगम् ।
तत्सर्वं भैरवं भाव्यं तदन्ते बोधसम्भवः ॥५८॥
yad avedyaṃ yad agrāhyaṃ yac chūnyaṃ yad abhāvagam |
tat sarvaṃ bhairavaṃ bhāvyaṃ tadante bodhasambhavaḥ
anuṣṭubh
எது அறியப்படாததோ, எது பற்றிக்கொள்ள முடியாததோ, எது சூனியமோ, எது இல்லாமையை (அபாவத்தை) எய்தியதோ — அதனை எல்லாம் பைரவன் என்று பாவிக்க வேண்டும். அதன் முடிவில் போத-உதயம் (விழிப்பின் எழுச்சி) நிகழ்கிறது.