yad avedyaṃ yad agrāhyaṃ yac chūnyaṃ yad abhāvagam |
tat sarvaṃ bhairavaṃ bhāvyaṃ tadante bodhasambhavaḥ
anuṣṭubh
— जे अवेद्य (जाणता न येणारे); — जे अग्राह्य (पकडता न येणारे); — जे शून्य; — जे अभाव-गामी (न-असण्याकडे झुकणारे); — ते सर्व भैरव म्हणून; — भावावे; — त्याच्या अंती; — बोधाचा उद्भव (जागृती)
जे अवेद्य (न-जाणण्या-जोगे), अग्राह्य (न-पकडण्या-जोगे), शून्य व अभाव-गामी आहे — ते सर्व भैरव म्हणून भावावे; त्याच्या अंती बोध-उगम (जागृती) होते.