न चित्तं निक्षिपेद्दुःखे न सुखे वा परिक्षिपेत् ।
भैरवि ज्ञायतां मध्ये किं तत्त्वमवशिष्यते ॥१३८॥
na cittaṃ nikṣiped duḥkhe na sukhe vā parikṣipet |
bhairavi jñāyatāṃ madhye kiṃ tattvam avaśiṣyate
anuṣṭubh
மனத்தை துன்பத்திலும் வீசிட வேண்டாம், சுகத்திலும் வீசிட வேண்டாம். பைரவியே, மத்தியில் என்ன தத்துவம் மீதம் இருக்கிறது — அதனை அறிய வேண்டும்.