न चित्तं निक्षिपेद्दुःखे न सुखे वा परिक्षिपेत् ।
भैरवि ज्ञायतां मध्ये किं तत्त्वमवशिष्यते ॥१३८॥
na cittaṃ nikṣiped duḥkhe na sukhe vā parikṣipet |
bhairavi jñāyatāṃ madhye kiṃ tattvam avaśiṣyate
anuṣṭubh
ਮਨ ਨੂੰ ਨਾ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਸੁੱਟੋ, ਨਾ ਸੁਖ ਵਿਚ; ਹੇ ਭੈਰਵੀ, ਮੱਧ ਵਿਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਏ — ਕਿਹੜਾ ਤੱਤਵ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ?