न चित्तं निक्षिपेद्दुःखे न सुखे वा परिक्षिपेत् ।
भैरवि ज्ञायतां मध्ये किं तत्त्वमवशिष्यते ॥१३८॥
na cittaṃ nikṣiped duḥkhe na sukhe vā parikṣipet |
bhairavi jñāyatāṃ madhye kiṃ tattvam avaśiṣyate
anuṣṭubh
ദുഃഖത്തിലേക്കു ചിത്തത്തെ പ്രക്ഷേപിക്കരുത്, സുഖത്തിലേക്കും പ്രക്ഷേപിക്കരുത്; ഹേ ഭൈരവി, മധ്യത്തിൽ എന്തു തത്ത്വം അവശേഷിക്കുന്നുവെന്ന് അറിയപ്പെടട്ടെ.