tajjñānam

विविक्तं भूतलं शश्वद् भावानां स्वात्मनिष्ठितेः तत् कथं जातु तज्ज्ञानं भिन्नस्याभावसाधनम् ॥९॥

मन्त्रचैतन्यमेतत्तु तदधिष्ठातृदेवता । तज्ज्ञानं परमेशानि भक्तानां सिद्धिदायकम् ॥ ३५ ॥

अथ ज्ञानं न मनसस्तज्ज्ञानमुपपद्यते । करणत्वाज्जडत्वाच्च तस्य चेदात्मनात्र किम् ॥१०७॥

तथाकारगुणत्वान्न द्रव्याच्च चलनं पृथक् । शक्तेर्नचापि तज्ज्ञानं येन सा तन्निवेदयेत् ॥२९॥

एष इत्यपदिश्येत तज्ज्ञानं जनयेत् कथम् । करणत्वे कर्त्रपेक्षा कर्तृत्वे तदपेक्षता ॥५६॥