वर्णस्य सविसर्गस्य विसर्गान्तं चितिं कुरु ।
निराधारेण चित्तेन स्पृशेद्ब्रह्म सनातनम् ॥१२६॥
varṇasya savisargasya visargāntaṃ citiṃ kuru |
nirādhāreṇa cittena spṛśed brahma sanātanam
anuṣṭubh
ਵਿਸਰਗ ਸਹਿਤ ਅੱਖਰ ਦੇ ਵਿਸਰਗ-ਅੰਤ 'ਤੇ ਚਿੱਤ ਟਿਕਾਓ; ਨਿਰਾਧਾਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਨਾਤਨ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਸਪਰਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।