वर्णस्य सविसर्गस्य विसर्गान्तं चितिं कुरु ।
निराधारेण चित्तेन स्पृशेद्ब्रह्म सनातनम् ॥१२६॥
varṇasya savisargasya visargāntaṃ citiṃ kuru |
nirādhāreṇa cittena spṛśed brahma sanātanam
anuṣṭubh
विसर्ग-युक्त वर्णाच्या विसर्गाच्या अंती चित्त ठेवावे; निराधार चित्ताने साधक सनातन ब्रह्मास स्पर्श करतो.