उपविश्याऽसने ज्ञानी प्राङ्मुखो वाप्युदङ्मुखः ।
स्ववामे शिष्यमानीय कारुण्येनाऽवलोकयेत् ॥१३२॥
upaviśyā'sane jñānī prāṅmukho vāpyudaṅmukhaḥ |
svavāme śiṣyamānīya kāruṇyenā'valokayet ||132||
ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ! ਗਿਆਨੀ (ਗੁਰੂ) ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁਖ ਕਰ ਕੇ, ਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਲਿਆ ਕੇ ਕਰੁਣਾ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖੇ।