dṛṣṭvā

दृष्ट्वा तु पाण्डवानीकं व्यूढं दुर्योधनस्तदा । आचार्यमुपसङ्गम्य राजा वचनमब्रवीत् ॥ १-२ ॥

कृते व्यतीते त्रेतायां दृष्ट्वा धर्मव्यतिक्रमम् । वेदोक्तकर्मभिर्मर्त्या न शक्ताः स्वेष्टसाधने ॥ ३० ॥

तं दृष्ट्वा ते भयापन्नाः सिंहं दृष्ट्वा यथा गजाः । विद्रवन्ति च नश्यन्ति पतङ्गा इव पावके ॥ २७ ॥

तानि दृष्ट्वानुसृजति सृष्ट्वा वानुप्रपश्यति ॥२६॥

क्रमेण वा परिच्छेदे क्षणान्तरमवस्थितिः । दृष्ट्वा तां संपरिच्छेदे क्षणद्वैधमथोच्यते ॥४४॥

रूपयौवनसौभाग्यबन्धुरा सा गता दृशम् । दृष्ट्वा तां लक्षणैर्युक्तां योग्यां कन्यामथात्मनः ॥११६॥