Vijñāna Bhairava Tantra 1.17
श्रीदेव्युवाच ।
देवदेव त्रिशूलाङ्क कपालकृतभूषण ।
दिग्देशकालशून्या च व्यपदेशविवर्जिता ॥१७॥
śrīdevy uvāca |
devadeva triśūlāṅka kapālakṛtabhūṣaṇa |
digdeśakālaśūnyā ca vyapadeśavivarjitā
anuṣṭubh
— ശ്രീദേവി പറഞ്ഞു (വാക്യഖണ്ഡം) ; — ഹേ ദേവദേവ! (സംബോധന) ; — ത്രിശൂലാങ്കനായ (ത്രിശൂലചിഹ്നിതനായ) (സംബോധന, സമാസഗതം) ; — കപാല-ഭൂഷണനായ (സംബോധന, സമാസഗതം) ; — ദിക്ക്-ദേശ-കാല-ശൂന്യ (കർത്താ കാരകം, സമാസഗതം) ; — ഉം (സംയോജകം) ; — വ്യപദേശ-വിവർജ്ജിത, പേർവിളിയ്ക്ക് അതീത (കർത്താ കാരകം, സമാസഗതം) ശ്രീദേവി പറഞ്ഞു — ഹേ ദേവദേവ! ത്രിശൂലാങ്ക! കപാലഭൂഷണ! (ആ പരതത്ത്വം) ദിക്ക്-ദേശ-കാല-ശൂന്യവും വ്യപദേശ-വിവർജ്ജിതവുമാണ്.