śṛṇu

शृणु देवि जगद्वन्द्ये सत्यं सत्यं मयोच्यते । परब्रह्मोपासकानां किमन्यैः साधनान्तरैः ॥ २३ ॥

अतोऽस्यार्थञ्च चैतन्यं कथयामि शृणु प्रिये । अकारेण जगत्पाता संहर्ता स्यादुकारतः ॥ ३२ ॥

चतुर्वर्गफलावाप्त्यै विनियोगः प्रकीर्तितः । अङ्गन्यासकरन्यासौ कथयामि शृणु प्रिये ॥ ४० ॥

स्तोत्रं शृणु महेशानि ब्रह्मणः परमात्मनः । यत् श्रुत्वा साधको देवि ब्रह्मसायुज्यमश्नुते ॥ ५८ ॥

इति ते कथितं देवि पञ्चरत्नं महेशितुः । कवचं शृणु चार्वङ्गि जगन्मङ्गलनामकम् । पठनाद्धारणाद् यस्य ब्रह्मज्ञो जायते ध्रुवम् ॥ ६६ ॥

गायत्रीं शृणु चार्वङ्गि सर्वपापप्रणाशिनीम् । परमेश्वरं ङेऽन्तमुक्त्वा विद्महे तदनन्तरम् ॥ १०९ ॥

ताम् मे कथय देवेश येन तृप्तिं व्रजाम्य् अहम् । श्रीभैरव उवाच । शृणु देवि महाभगे उत्तरस्याप्य् अनुत्तरम् ॥३॥