यदा तु इच्छायाम् ईशने च कर्म अनुप्रविशति यत् तत् इष्यमाणम् ईश्यमाणम् इति च उच्यते तदा अस्य द्वौ भेदौ प्रकाशमात्रेण रश्रुतिः विश्रान्त्या लश्रुतिः रलयोः प्रकाशस्तम्भस्वभावत्वात् इष्यमाणं च न बाह्यवत् स्फुटम् स्फुटरूपत्वे तद् एव निर्माणं स्यात् न इच्छा ईशनं वा अतः अस्फुटत्वात् एव श्रुतिमात्रं रलयोः न व्यञ्जनवत् स्थितिः
Transliteration (IAST)
yadā tu icchāyām īśane ca karma anupraviśati yat tat iṣyamāṇam īśyamāṇam iti ca ucyate tadā asya dvau bhedau prakāśamātreṇa raśrutiḥ viśrāntyā laśrutiḥ ralayoḥ prakāśastambhasvabhāvatvāt iṣyamāṇaṃ ca na bāhyavat sphuṭam sphuṭarūpatve tad eva nirmāṇaṃ syāt na icchā īśanaṃ vā ataḥ asphuṭatvāt eva śrutimātraṃ ralayoḥ na vyañjanavat sthitiḥ
ಆದರೆ ಯಾವಾಗ ಇಚ್ಛೆ ಮತ್ತು ಈಶನಗಳಲ್ಲಿ ಕರ್ಮವು ಅನುಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆಯೋ — ಯಾವುದನ್ನು ಇಷ್ಯಮಾಣ (ಬಯಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವುದು), ಈಶ್ಯಮಾಣ (ಆಳಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವುದು) ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆಯೋ — ಆಗ ಇದರ ಎರಡು ಭೇದಗಳು: ಪ್ರಕಾಶ ಮಾತ್ರದಿಂದ ರ-ಶ್ರುತಿ, ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಿಂದ ಲ-ಶ್ರುತಿ, ಏಕೆಂದರೆ ರ-ಲಗಳು ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಸ್ತಂಭಿಸುವ (ತಡೆಯುವ) ಸ್ವಭಾವದವು. ಇಷ್ಯಮಾಣವು ಬಾಹ್ಯ ವಸ್ತುವಿನಂತೆ ಸ್ಫುಟವಲ್ಲ; ಸ್ಫುಟ ರೂಪವಾಗಿದ್ದರೆ ಅದೇ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಇಚ್ಛೆ ಅಥವಾ ಈಶನವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಸ್ಫುಟತೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ರ-ಲಗಳಿಗೆ ಶ್ರುತಿ ಮಾತ್ರ; ವ್ಯಂಜನದಂತೆ ಸ್ಥಿತಿಯಿಲ್ಲ.