यदा तु इच्छायाम् ईशने च कर्म अनुप्रविशति यत् तत् इष्यमाणम् ईश्यमाणम् इति च उच्यते तदा अस्य द्वौ भेदौ प्रकाशमात्रेण रश्रुतिः विश्रान्त्या लश्रुतिः रलयोः प्रकाशस्तम्भस्वभावत्वात् इष्यमाणं च न बाह्यवत् स्फुटम् स्फुटरूपत्वे तद् एव निर्माणं स्यात् न इच्छा ईशनं वा अतः अस्फुटत्वात् एव श्रुतिमात्रं रलयोः न व्यञ्जनवत् स्थितिः
Transliteration (IAST)
yadā tu icchāyām īśane ca karma anupraviśati yat tat iṣyamāṇam īśyamāṇam iti ca ucyate tadā asya dvau bhedau prakāśamātreṇa raśrutiḥ viśrāntyā laśrutiḥ ralayoḥ prakāśastambhasvabhāvatvāt iṣyamāṇaṃ ca na bāhyavat sphuṭam sphuṭarūpatve tad eva nirmāṇaṃ syāt na icchā īśanaṃ vā ataḥ asphuṭatvāt eva śrutimātraṃ ralayoḥ na vyañjanavat sthitiḥ
ஆனால் இச்சையிலும் ஈசனத்திலும் கர்மம் (செயல்) புகும்போது அது 'இஷ்யமாணம்' (விரும்பப்படுவது), 'ஈஷ்யமாணம்' (ஆளப்படுவது) எனப்படுகிறது; அப்போது இதற்கு இரு பேதங்கள்: வெறும் பிரகாசத்தால் 'ர' ஸ்ருதி, விசிராந்தியால் 'ல' ஸ்ருதி, ஏனெனில் ர-ல இரண்டும் பிரகாசத்தைத் தடுக்கும் இயல்புடையவை. விரும்பப்படுவது வெளிப்பொருள் போல் தெளிவானதன்று; தெளிவான வடிவம் கொண்டால் அதுவே நிர்மாணம் (படைப்பு) ஆகும், இச்சையோ ஈசனமோ அன்று. ஆகவே தெளிவின்மையினாலேயே ர-ல வெறும் ஸ்ருதிமாத்திரம்; அவை மெய்யெழுத்துகள் (வியஞ்சனம்) போல் நிலையுடையவை அல்ல.