वर्णस्य सविसर्गस्य विसर्गान्तं चितिं कुरु ।
निराधारेण चित्तेन स्पृशेद्ब्रह्म सनातनम् ॥७४॥
varṇasya savisargasya visargāntaṃ citiṃ kuru |
nirādhāreṇa cittena spṛśed brahma sanātanam
anuṣṭubh
గాఢమైన అంధకారమునందు చిత్తము నిలిపి, విక్షేపము లేక, పరమ స్థితియందు లయించుచు, శివ-తాదాత్మ్యత పొందును.