वर्णस्य सविसर्गस्य विसर्गान्तं चितिं कुरु ।
निराधारेण चित्तेन स्पृशेद्ब्रह्म सनातनम् ॥७४॥
varṇasya savisargasya visargāntaṃ citiṃ kuru |
nirādhāreṇa cittena spṛśed brahma sanātanam
anuṣṭubh
ବିସର୍ଗ-ସହିତ ବର୍ଣ୍ଣର ବିସର୍ଗ-ଅନ୍ତରେ ଚିତିକୁ ଲଗାନ୍ତୁ; ନିରାଧାର ଚିତ୍ତ ଦ୍ୱାରା ସେ ସନାତନ ବ୍ରହ୍ମକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି।