वर्णस्य सविसर्गस्य विसर्गान्तं चितिं कुरु ।
निराधारेण चित्तेन स्पृशेद्ब्रह्म सनातनम् ॥७४॥
varṇasya savisargasya visargāntaṃ citiṃ kuru |
nirādhāreṇa cittena spṛśed brahma sanātanam
anuṣṭubh
ಸವಿಸರ್ಗ ವರ್ಣದ ವಿಸರ್ಗಾಂತದಲ್ಲಿ ಚೇತನವನ್ನು ಇಡಬೇಕು; ನಿರಾಧಾರ ಚಿತ್ತದಿಂದ ಸನಾತನ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾನೆ.