tāvat

स्मृतितैव कथं तावद् भ्रान्तेश् चार्थस्थितिः कथम् पूर्वानुभवसंकारापेक्षा च किम् इतीष्यते ॥४॥

तावन् मात्रस्थितौ प्रोक्तं सौषुप्त[ं] प्रलयोपमम् सवेद्यम् अपवेद्यं च मायामलयुतायुतम् ॥१५॥

आदौ तावदिन्द्रियत्वे स्थिता वाक्कर्मसंज्ञिते ॥१२॥

इत्युक्तेऽत्र समाक्षेपः पक्षस्यास्य विधीयते । आदौ तावद्विकारित्वं शिवतत्त्वस्य जायते ॥२१॥

तावदेकचित्स्वरूपशिवप्रसरणेन वा ॥९८॥

अथ अनुपायम् एव तावत् व्याख्यास्यामः

उक्तस् तावत् तत्त्वाध्वा