निराधारं मनः कृत्वा विकल्पान्न विकल्पयेत् ।
तदात्मपरमात्मत्वे भैरवो मृगलोचने ॥१४३॥
nirādhāraṃ manaḥ kṛtvā vikalpān na vikalpayet |
tadātmaparamātmatve bhairavo mṛgalocane
anuṣṭubh
मन निराधार करून विकल्पांनी कल्पना करू नये; हे मृग-लोचने, तेव्हा आत्मा-परमात्मा यांच्या एकत्वात — भैरव असतो.