निराधारं मनः कृत्वा विकल्पान्न विकल्पयेत् ।
तदात्मपरमात्मत्वे भैरवो मृगलोचने ॥१४३॥
nirādhāraṃ manaḥ kṛtvā vikalpān na vikalpayet |
tadātmaparamātmatve bhairavo mṛgalocane
anuṣṭubh
মন নিরাধার করে আর বিকল্প কোরো না; তখন আত্ম-পরমাত্ম-ত্বে — হে মৃগলোচনে, ভৈরব।