Vijñāna Bhairava Tantra 1.7
प्रसादं कुरु मे नाथ निःशेषं छिन्धि संशयम् ।
भैरव उवाच साधु साधु त्वया पृष्टं तन्त्रसारमिदं प्रिये ॥७॥
prasādaṃ kuru me nātha niḥśeṣaṃ chindhi saṃśayam |
bhairava uvāca sādhu sādhu tvayā pṛṣṭaṃ tantrasāram idaṃ priye
anuṣṭubh
— അനുഗ്രഹം, പ്രസാദം (കർമ്മ കാരകം) ; — ചെയ്യൂ, നൽകൂ (മധ്യമപുരുഷ ഏകവചന വിധി — √കൃ) ; — എനിക്ക് (സംപ്രദാന/സംബന്ധിക ഏകവചനം) ; — ഹേ നാഥ! (സംബോധന) ; — നിശ്ശേഷം, പൂർണ്ണമായി (ക്രിയാവിശേഷണം) ; — ഛേദിക്കൂ (മധ്യമപുരുഷ ഏകവചന വിധി — √ഛിദ്) ; — സംശയത്തെ (കർമ്മ കാരകം) ; — ഭൈരവൻ പറഞ്ഞു (വാക്യഖണ്ഡം) ; — സാധു സാധു! വളരെ നന്ന്! (വ്യാക്ഷേപകം) ; — നിന്നാൽ ചോദിക്കപ്പെട്ടത് (വാക്യഖണ്ഡം) ; — തന്ത്രത്തിന്റെ സാരം (കർമ്മ കാരകം, സമാസഗതം) ; — ഇത്, ഹേ പ്രിയേ! (വാക്യഖണ്ഡം) ഹേ നാഥ! എനിക്കനുഗ്രഹം ചെയ്യൂ; എന്റെ സംശയത്തെ പൂർണ്ണമായി ഛേദിച്ചാലും. (അപ്പോൾ) ഭൈരവൻ പറഞ്ഞു — സാധു സാധു! പ്രിയേ, നീ ചോദിച്ചത് തന്ത്രസാരം തന്നെ.