mantram

वशी लक्षं मन्त्रं प्रजपति हविष्याशनरतो दिवा मातर्युष्मच्चरणयुगलध्याननिपुणः । परं नक्तं नग्नो निधुवनविनोदेन च मनुं जपेल्लक्षं स स्यात् स्मरहरसमानः क्षितितले ॥ २०॥

अभुक्तो वाऽपि भुक्तो वा स्नातो वाऽस्नात एव वा । साधयेत् परमं मन्त्रं स्वेच्छाचारेण साधकः ॥ ११६ ॥

ततः शिष्यस्य शिरसि ऋषिन्यासपुरःसरम् । जपेदष्टशतं मन्त्रं साधकस्येष्टसिद्धये ॥ १३३ ॥

दक्षकर्णे ब्राह्मणानामितरेषाञ्च वामतः । सप्तधा श्रावयेत् मन्त्रं सद्गुरुः करुणानिधिः ॥ १३४ ॥

ततः श्रीगुरुपादाब्जे दण्डवत् पतितं शिशुम् । उत्थापयेद् गुरुः स्नेहादिमं मन्त्रमुदीरयन् ॥ १३६ ॥