स्थूलरूपस्य भावस्य स्तब्धां दृष्टिं निपात्य च ।
अचिरेण निराधारं मनः कृत्वा शिवं व्रजेत् ॥११५॥
sthūlarūpasya bhāvasya stabdhāṃ dṛṣṭiṃ nipātya ca |
acireṇa nirādhāraṃ manaḥ kṛtvā śivaṃ vrajet
anuṣṭubh
[पुनरुक्ति — श्लोक ९७] स्थूल पदार्थ पर स्तब्ध दृष्टि डालकर, शीघ्र ही मन को निराधार करके (साधक) शिव को प्राप्त होता है।