स्थूलरूपस्य भावस्य स्तब्धां दृष्टिं निपात्य च ।
अचिरेण निराधारं मनः कृत्वा शिवं व्रजेत् ॥११५॥
sthūlarūpasya bhāvasya stabdhāṃ dṛṣṭiṃ nipātya ca |
acireṇa nirādhāraṃ manaḥ kṛtvā śivaṃ vrajet
anuṣṭubh
স্থূল-ৰূপৰ বস্তু এটাত স্তব্ধ দৃষ্টি নিপাত কৰি, অনতিকালতে মনক নিৰাধাৰ কৰি লৈ — সাধক শিৱত গতি কৰে।