तत्र आधारे विश्वमयं पात्रं स्थापयित्वा देवताचक्रं तर्पयित्वा स्वात्मानं वन्दितेन तेन तर्पयेत् पात्राभावे भद्रं वेल्लितशुक्तिः वा दक्षहस्तेन पात्राकारं भद्रं द्वाभ्याम् उपरिगतदक्षिणाभ्यां निःसन्धीकृताभ्याम् वेल्लितशुक्तिः पतद्भिः बिन्दुभिः वेतालगुह्यकाः सन्तुष्यन्ति धारया भैरवः अत्र प्रवेशो न कस्यचित् देयः प्रमादात् प्रविष्टस्य विचारं न कुर्यात् कृत्वा पुनर् द्विगुणं चक्रयागं कुर्यात् ततो ऽवदंशान् भोजनादीन् च अग्रे यथेष्टं विकीर्येत गुप्तगृहे वा सङ्केताभिधानवर्जं देवताशब्देन सर्वान् योजयेत् इति वीरसङ्करयागः
Transliteration (IAST)
tatra ādhāre viśvamayaṃ pātraṃ sthāpayitvā devatācakraṃ tarpayitvā svātmānaṃ vanditena tena tarpayet pātrābhāve bhadraṃ vellitaśuktiḥ vā dakṣahastena pātrākāraṃ bhadraṃ dvābhyām uparigatadakṣiṇābhyāṃ niḥsandhīkṛtābhyām vellitaśuktiḥ patadbhiḥ bindubhiḥ vetālaguhyakāḥ santuṣyanti dhārayā bhairavaḥ atra praveśo na kasyacit deyaḥ pramādāt praviṣṭasya vicāraṃ na kuryāt kṛtvā punar dviguṇaṃ cakrayāgaṃ kuryāt tato 'vadaṃśān bhojanādīn ca agre yatheṣṭaṃ vikīryeta guptagṛhe vā saṅketābhidhānavarjaṃ devatāśabdena sarvān yojayet iti vīrasaṅkarayāgaḥ
তন্মধ্যে আধারে বিশ্বময় পাত্র স্থাপন করিয়া, দেবতা-চক্র তর্পণ করিয়া, নিজ আত্মাকে সেই বন্দিত (দ্রব্য) দিয়া তর্পণ করিবেন। পাত্রের অভাবে ভদ্র (অঞ্জলি-মুদ্রা) বা বেল্লিত-শুক্তি (বঙ্কিম-শঙ্খ-মুদ্রা): দক্ষিণ হস্তে পাত্রাকার ভদ্র; উপরিগত উভয় দক্ষিণ হস্তকে নিঃসন্ধি করিয়া বেল্লিত-শুক্তি। পতনশীল বিন্দু দিয়া বেতাল-গুহ্যকেরা তুষ্ট হয়; ধারা (অবিচ্ছিন্ন স্রোত) দিয়া ভৈরব। এখানে প্রবেশ কাহাকেও দেওয়া হইবে না; প্রমাদে প্রবিষ্ট ব্যক্তির বিচার করিবেন না — করিয়া পুনরায় দ্বিগুণ চক্র-যাগ করিবেন। অতঃপর অবদংশ (চাট-খাদ্য), ভোজনাদি সম্মুখে যথেষ্ট (ইচ্ছামত) বিকীর্ণ করিবেন, অথবা গুপ্ত গৃহে; সঙ্কেত-অভিধান (সাঙ্কেতিক নাম) বর্জিত করিয়া সকলকে দেবতা-শব্দে যোজিত করিবেন — ইহা বীর-সঙ্কর-যাগ।